Drzwi i okna zawierają także głęboki urok kulturowy w historii chińskiej kultury dekoracji architektonicznych. W oczach starożytnych drzwi i okna były jak kurtyna oddzielająca niebo od człowieka. W starożytnych Chinach, zwłaszcza w czasach dynastii Ming (1368-1644) i Qing (1644-1911), kwiatowe panele okienne łączyły w sobie wygląd bogactwa i elegancji. Mają nie tylko bogate konotacje kulturowe, ale także wspaniałe rzeźby, które nadają ludziom elegancki wygląd. Dzięki przyjemności wizualnej, pewnej wartości kolekcjonerskiej i wysokiej praktyczności dekoracyjnej, staje się coraz bardziej modnym materiałem dekoracyjnym w nowoczesnych domach.
Z punktu widzenia historii architektury Chin, rdzeniem rozwoju sztuki architektonicznej jest ewolucja proporcji, krzywizny i kombinacji elementów drewnianych. Dojrzałość sztuki strukturalnej umożliwiła starożytnym chińskim rzemieślnikom ukończenie konstrukcji i kombinacji drzwi i okien o najbardziej wyrazistym wyrazie przestrzennym. Kulturowe konotacje drzwi i okien w starożytnych Chinach wyrażają dekoracje i wzory drzwi i okien. Dekoracja drzwi i okien odzwierciedla także różne gusta estetyczne, symbole statusu i bogactwa właścicieli domu - urzędników, biznesmenów i literatów. Rozwój drzwi i okien w starożytnych Chinach ma długą historię, a jej konotacje kulturowe kumulują się stopniowo. Starożytni wlali więcej emocji w drzwi i okna, sprawiając, że drzwi i okna zajmują niezwykle ważne miejsce w środowisku życia, a nawet sztuce architektonicznej. Na starożytnych chińskich meblach znajduje się również duża liczba ozdób i wzorów, ale w porównaniu z drzwiami i oknami motywy są bardziej monotonne, zwłaszcza postacie z opowieści operowych o bogatych konotacjach, które są niezwykle rzadkie w dekoracji mebli. Meble istnieją jako obiekt trójwymiarowy, podczas gdy drzwi i okna istnieją jako płaska powierzchnia. Dlatego tematyka drzwi i okien jest bogatsza niż mebli. Widzimy w tym również podstawowy powód i kulturowy urok tego, że drzwi, okna i meble uzupełniają się.